Wielkopolski Bernardyn

Nazwa Rasy: Bernardyn, St. Bernhardshund (Bernhardiner), Saint Bernard (61)

Kraj pochodzenia: Szwajcaria

BERNARDYN- Charakterystyka rasy oraz wzorzec FCI

Dobroduszny olbrzym, któremu na sercu leży tylko dobro człowieka – ta najkrótsza charakterystyka jest dość trafna, lecz niebezpiecznie uproszczona. Potencjalni nabywcy powinni pamiętać, że ten ogromny pies o wyglądzie pluszaka potrafi dowieść swojego silnego charakteru.

Wzorzec precyzuje: „charakter miły, temperament spokojny, czujny”.

Jeśli chodzi o użyteczność: „pies do towarzystwa, czuły opiekun dzieci, pies stróżujący

i uważnie pilnujący gospodarstwa”.

      Miły, łagodny, spokojny, pewny siebie, przywiązany do swojej rodziny (szczególnie do dzieci) – te cechy jego charakteru są ogólnie znane. Stróżowanie również jest tradycyjnym zajęciem bernardyna, choć jego instynkt obrończy budzi się tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Jednakże na pewno jest w nim silnie zakorzeniony i wystarczy, by żył w domu choćby nieco odizolowanym od reszty świata, a stanie się prawdziwym cerberem. Zresztą jego wzrost i potężny głos są przekonującym argumentem dla każdego intruza. Niestety od szczenięcia bywa zwykle obiektem podziwu, każdy chce go pogłaskać czy pochwalić, co psuje mu trochę charakter.

       Uczy się łatwo, choć jak wszystkie psy dużych ras ma skłonność do leniuchowania. Trzeba więc dołożyć starań, by go trochę rozruszać, jednak nie jest to aż tak trudne, gdyż na szkoleniach z zakresu podstawowego posłuszeństwa PT nierzadko otrzymują najwyższe lokaty. Nie musi postawić na swoim za wszelką cenę, lecz czasem bywa nieco uparty. Jego zachowanie uzależnione jest głównie od socjalizacji zaczynając od wieku szczenięcego oraz stanowczości i konsekwencji w wychowaniu. Jeśli czegoś bardzo nie chce, z upodobaniem   i powodzeniem stosuje metodę biernego oporu. Ruszenie z miejsca 90-kilogramowego cielska jest zadaniem ponad siły normalnego człowieka. W tym przypadku używanie siły nie przynosi efektów. Jedynym sposobem na tego uparciucha jest pozytywna metoda szkolenia dobrym słowem oraz smakowitym przysmakiem w ramach zachęcenia do wykonania polecenia oraz nagrodzenia za wykonaną czynność, która została psu zadana.

       Wobec innych psów nie wykazuje cech dominujących i raczej zgodnie żyje w gromadzie. Tylko niektóre samce w okresie dojrzewania są czułe na punkcie zachowania hierarchii i wtedy lepiej, by inne psy pozostawiły je w spokoju. Z reguły czekają cierpliwie aż nachalny psi kolega znudzi się obszczekiwaniem ogromnego bernardyna i odejdzie zrezygnowany.

       Bernardyn w stosunku do ludzi których zna jest sympatyczny, zrównoważony i bardzo ciepły. Bardzo lubi pieszczoty i na każdym kroku nastawia się do drapania za uszkiem lub po klatce piersiowej. Inaczej jest w przypadku, gdy intruz wejdzie na teren, którego pilnuje bernardyn, może być wówczas niebezpiecznie. Potrafi umiejętnie kontrolować swe emocje i swą ogromną siłę, atakuje tylko wtedy, gdy poczuje zagrożenie. Dla ludzi, którzy lubią ciszę, a jednocześnie lubią czuć, że ktoś czuwa nad ich bezpieczeństwem, bernardyn jest idealnym psem, gdyż nie szczeka na każdy ruszający się liść na drzewie, czy każdego przechodnia za płotem. On wie, że jego zadanie zaczyna się dopiero po wtargnięciu intruza na teren którego pilnuje i dopóki taka sytuacja nie zaistnieje, bernardyn  spokojnie leżąc obserwuje okolicę i czuwa.

       Te olbrzymie psy podobnie jak wszystkie duże psy oraz coraz więcej ras średnich zapadają na choroby związanych ze swą masą, która przejawia się w postaci dysplazji. W celu wyeliminowania tej choroby w hodowlach, konieczne jest prześwietlanie stawów. Do celów hodowlanych używa się tylko psy z dobrymi wynikami dysplazji.

       Mają też skłonność do skrętu żołądka, jednak przypadłość tę łatwo wyeliminować poprzez ograniczenie przez 1-2 godziny ruchu po posiłku oraz podawanie odpowiedniej jakości karmy                                                                                                                                            

      Zdarza się też niewydolność krążenia, choroba wieńcowa z zawałem mięśnia sercowego i choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa

Pewnym sposobem na powstrzymanie chorób układu krążenia i oddechowego u bernardynów jest utrzymywanie ich w dobrej kondycji. Pies tej masy powinien zażywać co dzień do 6 godzin niezbyt intensywnego, ale stałego ruchu! Wystarczy zapewnić mu dwa spacery dziennie oraz nie ograniczać swobody ruchu w ciągu dnia poprzez zamykanie w kojcu czy też zapinanie na łańcuch. W takich okolicznościach bernardyn zapewni sobie sam tyle ruchu ile potrzebuje.                                                                                                       

       Zdarza się, że bernardyn cierpi na entropię (wywinięcie powieki), zapalenie spojówek i kłopoty z „trzecią powieką” oraz na związane z zawinięciem powieki do wewnątrz (ektropię) zapalenie rogówki, co oznacza konieczność zakrapiania oczu lub drobny zabieg chirurgiczny, który wyeliminuje ten problem.

       Bernardyny są psami żyjącymi krócej niż byśmy chcieli, gdyż 8-10 letnie uchodzą za sędziwe, choć znam i takie które w dobrej kondycji dożyły 12 lat. Wszystko zależy o trybu życia jaki mu zapewnimy, czym karmimy oraz z jakiej linii hodowlanej pochodzi.

        Bernardyn najlepiej czuje się na dworze, lepiej znosi zimno niż upał. Jego gęsta sierść zapewnia mu odpowiednią izolację i nawet siarczyste mrozy nie są mu straszne. Nie potrzebuje wokół siebie rozległej przestrzeni, ale też nie nadaje się do życia w ciasnym mieszkaniu. Niezależnie od warunków, w jakich przebywa, właściciele nie powinni zapominać o regularnym wyprowadzaniu go na spacery, nawet jeśli do dyspozycji ma spory ogród                                                                                                                                                       

Nawet jeśli pragnie się zrobić z niego przede wszystkim dobrego stróża, trzeba rozwijać jego towarzyskość. Pies zamknięty w odosobnieniu będzie się bardzo nudził oraz bał wszystkich nieznanych dźwięków. W rezultacie albo będzie stale drzemał, albo też stanie się nadmiernie czujny, a może też po prostu agresywny - zdziczeje. Jedna i druga sytuacja jest nie do zaakceptowania na co dzień. Aby zapobiec takiej sytuacji można uczęszczać ze szczeniakiem na szkolenia (Psie przedszkole). Bernardyn jak każdy inny pies doskonale czuje się w psim przedszkolu oraz na kursach z zakresu podstawowego posłuszeństwa PT. Udział w tych szkoleniach zapewni naszemu pupilowi doskonałą okazję do socjalizacji, rozwoju psychicznego oraz zabawy. Pozna nowe dźwięki, inne psy oraz nauczy się posłuszeństwa, co przy tak dużym psie jest wręcz wskazane.

          Ze względu na swoją masę zdecydowanie nie powinien chodzić (a zwłaszcza schodzić) po schodach. Ma trudności z zaaklimatyzowaniem się w suchych i ciepłych pomieszczeniach. Gdy "zafundujemy" naszemu psu życie w ogrzewanym mieszkaniu ucierpi na tym przede wszystkim jakość jego futra oraz narazimy go na ciągłe ziajanie. Trudno więc uznać bernardyna za psa przeznaczonego do życia w mieszkaniu.

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca FCI)

GRUPA: II FCI (sekcja 2.1 molosy, typ górski).

WZROST: psy min. 70 cm, suki min. 65 cm.

  WAGA: wzorzec nie precyzuje.

GŁOWA: czaszka szeroka, czoło lekko wypukłe, łuki brwiowe mocno rozwinięte, bruzda czołowa zaznaczona. Kufa jest krótka i szeroka. Wierzchołek nosa szeroki i obowiązkowo czarny. Brzegi powiek także zabarwione na czarno. Wargi górne mocne, rozwinięte i obwisłe, uzębienie regularne, kompletne i mocne; zgryz nożycowy (dopuszczalny lekki przodozgryz) lub cęgowy. Oczy ciemnobrązowe o miłym wyrazie, powieki czarne. Uszy średniej wielkości, trójkątne, osadzone wysoko.

 SYLWETKA: masywna, harmonijna. Podgardle umiarkowanie rozwinięte. Grzbiet potężny, szeroki, kłąb dobrze zaznaczony. Klatka piersiowa nie powinna sięgać niżej niż do łokci. Grzbiet bardzo szeroki, idealnie prosty, aż do lędźwi. Brzuch wyraźnie odgraniczony od lędźwi, nieznacznie podciągnięty.

 OGON: ciężki i długi (sięga co najmniej stawu skokowego), opadający lub lekko zakręcony ku górze.

 UMASZCZENIE: białe w czerwonorude łaty albo odwrotnie, kolor czerwonorudy dominuje nad bielą. Możliwy ciemny nalot. Pierś, łapy, czubek ogona, obwódka wokół kufy oraz obroża powinny być białe. Pożądana jest czarna maska sięgająca oczu oraz ciemne uszy.

 WŁOS: półdługi, gładki lub lekko falisty (nie lokowany ani kosmaty). Na grzbiecie, zwłaszcza w okolicy biodrowej aż po zad, włos jest często nieco bardziej falisty. Ogon jest obficie owłosiony, jednak włos jest umiarkowanie długi. Włos kręcony lub lokowany na ogonie nie jest pożądany

 

 

FCI-Standar d N° 61 / 21. 01. 2004 / GB

 

ST . BERNARD

(St.Bernhardshund , Bernhardiner)

 

 

TRANSLATIO N : Mrs.C.Seidler and Mrs. Pepper.

 

ORIGIN   : Switzerland.

 

DATE OF PUBLICATION OF THE VALID ORIGINAL STANDAR D : 29.10.2003.

 

UTILIZATION : Companion-, watch- and farmdog.

 

CLASSIFICATION   F.C.I . :   Group    2    Pinscher and Schnauzer   type, Molossians, Swiss         Mountain-and Cattledogs   and other breeds.

 

Sectio n 2.2     Molossian type, Mountain type

 

Withou t working trial.

 

BRIEF HISTORICAL SURVE Y :   At the height of the Great St. Bernard Pass, 2469 metres above sea level, a hospice was founded by monks in the 11th century   as  a place of refuge for travellers   and   pilgrims.   There, large mountain dogs have been   kept   since the middle of the 17th century for guarding and protection.   The existence   of such   dogs has   been documented pictorially since 1695 and   in a   written document at the hospice in the year 1707.   The dogs were soon in use as companion dogs and specially as rescue dogs for travellers lost in snow and fog. Th e chronicles about the numerous human lives saved by these dogs from the « white death », published in many languages, and the verbal reports of   the soldiers who crossed the pass with Bonaparte’s army in 1800, spread the fame of the St. Bernard, called Barry-dog at that time, throughout Europe during the 19th century.   The legendary dog « Barry » became the epitome of the rescue dog.   The direct ancestors of   the St. Bernard were the large farm dogs common in

tha t region.   Within a few   generations and aiming to a defined ideal type, these dogs were developed to the present day type of breed.   Heinrich Schumacher from Holligen near   Bern was the first who began to issue genealogical documents for his dogs in 1867.

I n February 1884 the "Schweizerisches Hundestammbuch"(SHSB), the Swiss Dog   Stud   Book, was started.     The   very first   entry was   the St.Bernard   "Leon",   and   the   following 28 registrations also concerned St.Bernards.   On the 15th March 1884, the Swiss St.Bernards-Club was founded in Basle.   On the occasion of an international Canine Congress on June 2nd 1887, th e St. Bernard dog was officially recognized as a Swiss breed and   the breed   standard   was declared   as   binding.             Since   then , the St.Bernard has been regarded as the Swiss national dog.

 

GENERAL APPEARANCE :

Ther e are two varieties of the St.Bernard :

Short-haire d variety (double coat, “Stockhaar”): Long-haired variety.

Bot h varieties   are   of   considerable size and of impressive general apperance.   They have a

balanced , powerful, sturdy, muscular body with impressive head and an alert facial expression.

IMPORTANT PROPORTION S :

Idea l relation of height at withers to length of body (measured from the point of the shoulder to the point of buttocks) = 9 : 10.

.   Idea l relation of height at withers to depth of chest see sketch belo w .

Th e total length of the head is slightly more than one third of the height at withers.

Th e relation of depth of muzzle (measured at its root) to length of muzzle is almost 2:1. Length of muzzle slightly longer than one third of the total length of the head.

 

BEHAVIOUR/TEMPERAMENT :

Friendl y   by   nature.   Temperament calm to lively; watchful.

 

HEA D :

Genera l : Powerful, imposing and very expressive.

 

CRANIAL REGION   :

Skul l : Strong, broad, seen   in profile and from the front slightly   rounded.   When the dog is alert, the set-on of the ears and the top of the skull form a straight line which slopes at the sides in a gentle curve to the strongly developed high cheek bones.   Forehead falling away steeply towards the muzzle.   Occipital bone only moderately developed, superciliary ridges strongly developed. The frontal furrow, which starts at the base of the forehead, is distinctly developed and runs up right in the middle of the skull.

Th e skin of the forehead forms slight wrinkles above the eyes that converge towards the frontal furrow.   When the dog is at attention, they are moderately visible; otherwise they are rather inconspicuous.

Sto p : Dinstinctly pronounced.

 

FACIAL REGIO N :

Nos e : Black, broad and square.   Nostrils well opened.

Muzzl e : Of even width.   Nasal bridge straight, with slight groove.

Lip s :   Edge of   lips black pigmented.   Flews   of upper jaw strongly   developed, firm and not too pendulous, forming a wide curve towards the   nose.   Corners of   mouth remain visible. Jaws/Teeth : Upper and lower jaw strong, broad, equal in length.   Well developed, regular and complete scissor or pincer bite. Close fitting undershot mouth without any space between the lower and the upper incisors acceptable.   Absence of PM 1 (premolar 1)   and M3 tolerated. Eyes : Of medium size.     Colour dark brown to nut-brown.   Moderately deep set with a friendly expression. Natural tightness of lids desired.           A small angular fold on the lower lids with the haws only slightly visible as well as a small fold on the upper lids are permitted. Eyerims completely pigmented.

Ear s : Of medium size, set on high and wide.   Strongly developed burrs.   Flaps pliable, triangular

wit h rounded tips.   The rear edges   slightly standing off, the front edges lying closely to the cheeks.

 

NEC K : Strong and of sufficient length. Dewlap and loose skin on the   neck moderately developed.

 

BOD Y :

Genera l : General appearance imposing, balanced, impressive and well muscled. Withers : Well   defined.

Bac k : Broad, strong, firm.   Topline straight and horizontal up to the loins.

Crou p : Long, hardly sloping, merging gently with the root of the tail.

Chest     :   Brisket moderately   deep   with   well sprung   ribs,   but   not barrel-shaped.   Not projecting below elbow level.

Belly and underlin e : Slight tuck up towards rear.

 

TAI L :   Set-on   broad and   strong.     Tail   long and   heavy.   The last   vertebra reaching   at least to the hock joint.     When in repose, the   tail

hang s straight   down or slightly upturned   in the lower   third. When animated, it is carried higher.

 

LIMBS

 

FOREQUARTERS   :

Genera l : Forelegs straight and parallel seen   from the front.   Standing moderately broad. Shoulders :   Shoulder blades oblique,   muscular and well attached to   the chest wall.

Upper  arm  :   Longer than the shoulder blade.   Angle between shoulder blade and upper arm not too blunt.

Elbo w : Close fitting.

Forearm   : Straight, strong in bone, with lean musculature.

Pasterns :   Seen from   the front vertical in prolongation of the forearms; slightly oblique seen from the side.

Forefeet   : Broad,   with strong, tight, well arched toes.

 

HINDQUARTERS :

Genera l : Muscular with moderate angulation.     Seen from the back, hind legs are parallel, not standing closely together.

Upper thig h : Strong, muscular, broad.

Stifl e : Well angulated, turning neither in nor out. Lower thigh : Slanting and rather long.

Hock joint s : Slightly angulated, firm.

Metatarsu s : Straight and parallel when seen from behind.

Hind fee t :   Broad, with strong, tight, well arched toes.   Dewclaws tolerated if they do not   hinder the movement.

 

GAIT / MOVEMENT : Harmonious far reaching movement with good drive from the hindquarters,   the back remaining stable and firm.   Front and hind feet move forward in a straight line.

 

COAT

 

HAIR   :

Short-haired variety (Stockhaar, double coat ) : Topcoat dense, smooth; close-lying   and coarse.   Plenty of undercoat. Thighs with slight breeches.   Tail covered with dense hair.

Long-haired variet y : Topcoat plain, of medium length with plenty of undercoat.     Short hair on face and ear; hair   over the haunches and   the croup usually somewhat wavy.     Front legs feathered.   Thighs with good breeches.   Bushy tail.

 

COLOU R : Primary colour white with smaller or larger reddish-brown patches (splash-coated dogs) up to an unbroken reddish-brown mantle covering back and   flanks   (mantle dogs).   A broken reddish-brown mantle is of equal value.  A brindle reddish-brown colour permissible. Brownish-yellow tolerated.     Dark shadings on head desirable.   Slight touch of black on body

tolerated.

Required white marking s : Chest, feet,   tip of tail, muzzle   band, blaze and patch on neck. Desirable markings : White collar.   Symmetrical dark mask.

 

SIZ E :

Height at wither s : For dogs           minimum 70 cm, for bitches           minimum 65 cm. For dogs        maximum 90 cm, for bitches                         maximum 80 cm.

Dog s which exceed the maximum height will not be penalised, provided their general appearance is balanced and their movement is correct.

 

FAULTS   :   Any   departure   from   the   foregoing   points   should   be considered a fault and the seriousness, with which the fault should be regarded, should be in exact proportion to its degree.

Lac k of sexual characteristics. Unbalanced general appearance.

To o short legs in relation to size (short-legged).

 

Heav y folds on head and neck. Muzzle too short or too long.

Flew s of the lower jaw turning outwards.

Missin g teeth other than PM 1 (premolar 1) and M3.   Small teeth (especially incisors). Slightly undershot mouth.

Ligh t eyes. Eyelids too loose.

Swa y back or roach back.

Crou p higher than withers or falling away. Tail carried curled on the back.

Absenc e of required markings.

Crooke d or severely turned out front legs.

Poorl y angulated, open-hocked or cow-hocked hindquarters. Faulty movement.

Curl y coat.

Incomplet e or totally absent pigmentation on nose leather, around the nose, on the lips or the eyelids.

Fault y primary colour e.g. reddish-brown dots or ticks in the white.

 

ELIMINATING FAULTS

Wea k temperament, aggressiveness. Overshot mouth, distinctly undershot mouth. Wall eye.

Ectropion , entropion.

Soli d white or solid reddish-brown coat (absence of the primary colour). Coat of   any other colour.

Heigh t at withers below minimum size.

 

An y dog clearly showing physical or behavioural abnormalities shall be disqualified.